Ja 247: Pādañjalijātakavaṇṇanā
Addhā pādañjalī sabbe ti idaṁ satthā jetavane viharanto lāḷudāyītheraṁ ārabbha kathesi. Ekasmiñhi divase dve aggasāvakā pañhaṁ vinicchinanti, bhikkhū pañhaṁ suṇantā there pasaṁsanti. Lāḷudāyīthero pana parisantare nisinno: “Ete amhehi samaṁ kiṁ jānantī” ti oṭṭhaṁ bhañji. Taṁ disvā therā uṭṭhāya pakkamiṁsu, parisā bhijji. Dhammasabhāyaṁ bhikkhū kathaṁ samuṭṭhāpesuṁ: “āvuso lāḷudāyī, dve aggasāvake garahitvā oṭṭhaṁ bhañjī” ti. Taṁ sutvā satthā: “Na, bhikkhave, idāneva, pubbe pi lāḷudāyī ṭhapetvā oṭṭhabhañjanaṁ tato uttari aññaṁ na jānātī” ti vatvā atītaṁ āhari.
Atīte
1. Addhā pādañjalī sabbe, paññāya atirocati,
Tathā hi oṭṭhaṁ bhañjati, uttariṁ nūna passatī ti.
Tassattho: ekaṁsena pādañjalikumāro sabbe amhe paññāya atirocati. Tathā hi oṭṭhaṁ bhañjati, nūna uttariṁ aññaṁ kāraṇaṁ passatīti.
Te aparasmim-pi divase vinicchayaṁ sajjetvā aññaṁ aḍḍaṁ suṭṭhu vinicchinitvā: “Kīdisaṁ, deva, suṭṭhu vinicchinitan”-ti pucchiṁsu. So puna pi oṭṭham-eva bhañji. Athassa andhabālabhāvaṁ ñatvā bodhisatto dutiyaṁ gāthamāha.
2. Nāyaṁ dhammaṁ adhammaṁ vā, atthānatthañca bujjhati,
Aññatra oṭṭhanibbhogā, nāyaṁ jānāti kiñcanan-ti.
Amaccā pādañjalikumārassa lālabhāvaṁ ñatvā bodhisattaṁ rajje abhisiñciṁsu.
Satthā imaṁ dhammadesanaṁ āharitvā jātakaṁ samodhānesi: “tadā pādañjalī lāḷudāyī ahosi, paṇḍitāmacco pana aham-eva ahosin”-ti.
Pādañjalijātakavaṇṇanā sattamā