Itivuttakapāḷi
2. 1. 4. Atapanīyasuttaṁ (31)
[BJT Page 352]
vuttaṁ hetaṁ bhagavatā, vuttam-arahatā ti me sutaṁ:
“dve me bhikkhave atapanīyā. katame dve? idha bhikkhave ekacco katakalyāṇo hoti katakusalo katabhīruttāno, akatapāpo akataḷuddo akatakibbiso. so “kataṁ me kalyāṇan”-ti pi na tappati, “akataṁ me pāpan”-ti pi na tappati. ime kho bhikkhave dve dhammā atapanīyā” ti.
etam-atthaṁ bhagavā avoca, tatthetaṁ iti vuccati:
“kāyaduccaritaṁ hitvā vacīduccaritāni ca,
manoduccaritaṁ hitvā yañ-caññaṁ dosasañhitaṁ. [1]
akatvākusalaṁ kammaṁ katvāna kusalaṁ bahuṁ,
kāyassa bhedā sappañño saggaṁ so upapajjatī” ti. BJT Note:
ayam-pi attho vutto bhagavatā, iti me sutan-ti.