Itivuttakapāḷi
3. 3. 3. Nissaraṇīyasuttaṁ (72)
[BJT Page 402]
vuttaṁ hetaṁ bhagavatā, vuttam-arahatā ti me sutaṁ:
“tisso imā bhikkhave nissaraṇīyā dhātuyo. katamā tisso? kāmānam-etaṁ nissaraṇaṁ yadidaṁ nekkhammaṁ, rūpānam-etaṁ nissaraṇaṁ yadidaṁ āruppaṁ, yaṁ kho pana kiñci bhūtaṁ saṅkhataṁ paṭiccasamuppannaṁ, nirodho tassa nissaraṇaṁ. imā kho bhikkhave tisso nissaraṇīyā dhātuyo” ti.
etam-atthaṁ bhagavā avoca, tatthetaṁ iti vuccati:
“kāmanissaraṇaṁ ñatvā, rūpānañ-ca atikkamaṁ,
sabbasaṅkhārasamathaṁ, phusaṁ ātāpi sabbadā. [1]
sa ve sammaddaso bhikkhu yato tattha vimuccati,
abhiññā vosito santo sa ve yogātigo munī” ti. [2]
ayam-pi attho vutto bhagavatā, iti me sutan-ti.